Husky - Aktualności

Długo przez nas oczekiwane Mistrzostwa Świata, które odbyły się w ostatni weekend lutego nieco nas zawiodły.

Poczynając od kwestii sportowej - długi okres przygotowawczy dość solidnie przetrenowany nie do końca dał oczekiwany efekt.

W Zubercu miało być szybko i płasko i...... w zasadzie tak było jeszcze do czwartku przed zawodami. Nagła zmiana pogody doprowadziła do tego, iż dobrze przygotowana trasa nie nadawała się do rozwijania dużej prędkości.

Ze względu właśnie na warunki pogodowe w sobotę decyzją sędziego starty były odwołane. W trzecim dniu zawodów warunki poprawiły się, lecz nie na tyle aby odrobić stratę z piątku.

Generalnie zajmujemy 5 lokatę.

W przygotowanie Mistrzostw Świata organizatorzy włożyli mnóstwo serca i pracy, jedyne czego zabrakło do sukcesu imprezy to pogoda. Może właśnie ona miała również wpływ na nastroje w polskiej ekipie. Niestety zabrakło tego, co łączy zwykle na zawodach tak wysokiej rangi, czyli jedności i przynależności krajowej.

U wielu osób coś pękło, coś się wylało, coś wybuchło - coś co długo zalegało na sercach i wątrobach musherów. Czy szkoda tej atmosfery, która jeszcze niedawno towarzyszyła musherom na Mistrzostwach Świata w szwedzkiej Asarnie, niemieckim Oberwiesental czy Kandersteg, gdzie odbyły się przed dwoma laty Mistrzostwa Europy? Może dobrze i może na szczęście, bo może za rok na Mistrzostwa Europy pojadą ludzie, którzy mają jechać.

Ponad 150 zawodników, doskonałe miejsce i doskonale przygotowane trasy, organizacja bez wpadek. Gdyby nie „tradycyjny” niesmak podczas ceremonii wręczania nagród byłaby to jedna z lepszych imprez w sezonie.

W klasie D-1 Mateusz wywalczył trzecie miejsce i brązowy medal, tuż za teamem Surówek zmniejszając ciągle ilość sekund dzielących go od najlepszych na świecie.

W klasie B-1 plasujemy się na 9 miejscu na 17 startujących ekip z wynikiem czasowym, którego chyba nie należy się wstydzić.

Wyniki coraz bardziej nas cieszą, szkoda tylko, że po raz kolejny niemieccy organizatorzy nie potrafią uznać i przeboleć tego, że medale wywalczone na ich mistrzostwach mogą wyjechać od nich z kraju.

Cóż – taka tradycja.

 Po raz kolejny dziękujemy Monice Stawowczyk za wspaniałe zdjęcia.

Otwarte Mistrzostwa Polski  zapamiętamy na długo przede wszystkim ze względu na temperatury panujące podczas imprezy. Dodając prędkość pędzącego zaprzęgu, około 30 km/h i odmrożone  w poprzednich sezonach ręce Mateusza wiemy, kto był wrogiem, trudnym i największym do pokonania.

Mistrzostwa miały charakter otwarty, a więc na starcie stanęła spora grupa zagranicznych zawodników. Mateusz w klasie D-1 plasuje się na trzeciej lokacie zdobywając brązowy medal. Przed nim tylko Surówka Team, tata z synem – team, którego doścignąć nie sposób. Doświadczenie, lata ciężkiej pracy i systematyczność w treningach z zaprzęgiem zapewniają im kolejne złote medale.

W kategorii B-1 zajmujemy 5 miejsce, ale wśród polaków plasujemy się na trzeciej pozycji, ustępując Mikołajowi Włodarczyk i Kamilowi Kunert.

Mamy wrażenie, że nasze psy rozkręcają się z imprezy na imprezę.

Słowa uznania i podziękowania dla Krzyśka Janeckiego za pracę i wysyłek włożony w organizację Mistrzostw Polski.

foto: Z.Kunert

Austriackie Sandl to miejsce do którego chętnie wracamy. Zawsze jest miło, sympatycznie i śnieżnie. W tym roku to dopiero nasze drugie zawody, a te w Sandl to Puchar WSA, Puchar Austrii i II etap Mistrzostw Austrii.

Na starcie stanęło około 100 zawodników. Pogoda dopisała i na szczęscie temperatura nieco milsza niż w Polsce, bo tylko -2 stopnie.

 W D1 po raz pierwszy w tym sezonie pobiegli Lemon i Capi, wypięci z dużego zaprzęgu nie mogli sie odnaleźć w dwójce. To był nasz błąd. Na 13 startujących w tej klasie ekip Mati zajmuje 6 lokatę.

W C1 startuje Darek (raczej rekreacyjnie) z naszymi najstarszymi psami. Po dwóch dniach zajmują 12 lokatę na 15 ekip.

W B1 jak zwykle przyszło nam się zmierzyć ze ścisłą czołówką światową. Czterach pierwszych zawodników to medlaiści ostatnich Mistrzostw Świata i Europy. Mateusz w tym elitarnym gronie zajmuje 6 miejsce.

I jak zwykle dziękujemy Monice Stawowczyk za wspaniałe zdjecia!